childeren of cyrus

ما فرزندان کوروشیم پیام آور حقوق بشریم

iranian woman

وضعیت زن ایرانی در داخل و خارج از کشور

حجاب زورکی

آخه مردم دوست ندارن برن بهشت باید دم کیو ببینن

حجاب

فساد اخلاقی پلیس ایران

برخورد وحشیانه پلیس با یک زن

آغاز عصر جاهلیت در جمهوری اسلامی

سنگسار زنان در ایران

آخرین گزارش از وضعیت اسفناک بازداشت شدگان تجمع میدان هفت تیر

براساس آخرین گزارشات دریافتی۳۵ نفر از کسانی که در تجمع میدان هفت تیر بازداشت شدند در بازداشتگاه پلیس امنیت عشرت آباد نگهداری میشوند . از این تعداد 31 نفر مرد و 4 زن میباشند که همگی به همراهی تعدادی از مجرمین و معتادین در یک اتاق در شرایط بسیار بد محیطی و بهداشتی نگهداری میشوند .طبق اخبار دریافتی تا این لحظه ضرب و شتم دستگیر شدگان همچنان ادامه دارد و دستگیر شدگان آماج تحقیر و توهینهای نیروهای سرکوبگرمیباشند بطوریکه در چندین مورد برای تحقیر فرد سر وی را درون کیسه ای قرار داده و وی را تحقیر و مورد ضرب و شتم قرار میدهند .
فعالان حقوق بشر در ایران این حرکت را محکوم کرده و اعلام داشته اند که در صورت ادامه این روند با نهادهای حقوق بشری تماس برقرار خواهند نمود.

اسامی آزاد شدگان و بازداشتی های تجمع 22 خرداد

عاطفه یوسفی( دبیر انجمن اسلامی دانشگاه شریف)،فرشته حبیب اللهی(دانشجوی دانشگاه شریف)، فرناز معیریان(دانشجوی دانشگاه علامه)، پریسا آقا کثیری، ترانه بنی یعقوب (روزنامه نگارو وبلاگ نویس)،دلارام علی ( فعال دانشجویی دانشگاه تهران) از افراد بازداشت شده در جریان تجمع زنان در میدان هفت تیر ساعت 12 ظهر امروز از زندان آزاد شدند.
به گفته ی این افراد طی دیروز و امروز تعداد زیادی از بازداشت شدگان از زندان آزاد شده اند و به نظر میرسد تا ساعات پایانی امروز اکثریت افراد دستگیر شده از زندان آزاد شوند.
در همین حال گفته میشود تعدادی از بازداشت شدگان نیزبه بندهای عمومی زندان اوین انتقال یافته اند که از اسامی آنان اطلاعی در دست نیست.
یکی از افراد آزاد شده اعلام کرد در حال حاضر تنها مهندس موسوس خوئینی ( دبیر کل سازمان دانش آموختگان ایران) در سلول انفرادی بند 209 نگهداری میشود و سایرین به علت کمبود مکان به صورت 7-8 نفره در سلولهای انفرادی نگهداری میشدند.

شهلا انتصاری فعال زنان و سميرا صدري ( عضو شوراي سياستگذاري سازمان ادوار تحکیم وحدت ) ساعتی پیش از زندان آزاد شدند.
به گفته ی یکی از دستگیرشدگان درجریان تجمع دیروز که دقایقی پیش از زندان آزاد شد، کلیه بازداشت شدگان شب گذشته به بند 209 زندان اوین منتقل شده و تحت بازجویی قرار گرفتند.
به دلیل تعداد زیاد بازداشت شدگان در هر سلول 3-4 نفر نگهداری میشدند.
همچنین گفته میشود مهندس موسوی خوئینی پس از اینکه از زدن چشم بند و پوشیدن پیراهن زندان خودداری کرده بود توسط مامورین مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت و به سلول انفرادی منتقل شد.
تاکنون حدود 20 نفر از بازداشت شدگان از زندان آزاد شده اند با این حال از وضعیت سایر بازداشت شدگان اطلاعی در دست نیست.
گفتنی است تعدادی از آنان صبح امروز در تماسهایی جداگانه با منازل خود خبر از نگهداریشان در زندان اوین داده بودند.اتهام تمامی بازداشت شدگان در تجمع دیروز اقدام علیه امنیت از طریق شرکت در تجمع غیر قانونی عنوان شده است.
طبق خبرهای دریافتی لحظاتی پیش علی روزبهانی و وحید میرجلیلی دانشجویان دانشگاه شریف و امین قلعه‌ای دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان که در جریان تجمع دیروز در میدان هفت تیر بازداشت شده بودند از زندان آزاد گشتند. همچنین عده دیگری نیز در طی دقایق گذشته از زندان اوین آزاد شده‌اند که از اسامی آنان اطلاعی در دست نیست.
هم اکنون خانواده های بازداشت‌شدگان در مقابل درب زندان اوین حضور دارند و و خواهان آزادی فرزندان خود می‌باشند.
تاکنون حدود 10 نفر از بازداشت‌شدگان آزاد شده اند وگفته می‌شود تا ساعات پایانی شب تعداد زیادی از افراد دستگیر شده آزاد خواهند شد. به گفته‌ی یکی از افراد آزاد شده مامورین اطلاعات با مهندس موسوی خوئینی رفتار بسیار نامناسبی داشته و وی را به سلول انفرادی بند 209 منتقل کرده‌اند.

اسامی سایر آزاد شدگان متعاقبا اعلام خواهد شد.
گزارشهای رسیده از زندان اوین حاکی است کلیه بازداشت شدگان تجمع دیروز در میدان هفت تیر شب گذشته به این زندان منتقل شده اند. بر اساس این خبر،بازداشت شدگان توسط مینی بوس و اتوبوسهای نیروی انتظامی در ساعات پایانی شب گذشته به زندان اوین منتقل شده و هم اکنون کلیه بندهای اطلاعات در این زندان مملو از افراد بازداشت شده در جریان تجمع دیروز میباشد. در حال حاضر تمامی بازداشت شدگان در بند 209 و 240 زندان اوین به سر میبرند.
به گفته ی خانواده ی یکی از افراد دستگیرشده که شب گذشته برای پیگیری وضعیت فرزندش به بازداشتگاه اطلاعات واقع در میدان سپاه مراجعه کرده بود، لیست اسامی بازداشت شدگان بیش از 200 نفر بوده است.
این درحالی است که تاکنون هیچ یک از افرادبازداشت شده آزاد نشده اند و از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست.
همچنین زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر با انتشار بیانیه ای ضمن ابراز انزجارخود از برخوردهای صورت گرفته توسط نیروهای انتظامی با تجمع مسالمت آمیز زنان در میدان هفت تیر،اعلام کردند به نشان همبستگی با خواسته های زنان و محکوم نمودن عملکرد نیروهای امنیتی در مواجه با مطالبات بر حق آنان به مدت 3 روز دست به اعتصاب غذا خواهند زد.


در پی تجمع در میدان هفت تیر بیش از صد و سی نفر بازداشت و به نقطعه نامعلومی منتقل گردیدند
آخرین اسامی بازداشت شدگان :
4- مهندس موسوي خوئيني ،5- سميرا صدري ، 6- بهاره هدايت ، 7- عاطفه يوسفي ، 8- معصومه لقماني ، 9- دلارام آرام فر ، 10- دلارام علي ، 11- نوشين احمدي خراساني ، 12- كاوه مظفري ، 13- فواد شمس ، 14- ژیلا بنی یعقوب روزنامه نگار، 15- ترانه بنی یعقوب ، 16- لیلا محسنی نژاد ، 17- مریم خراسانی ، 18- عاطفه یوسفی ، 20- شهره کشاور، 21- اعظم الهامی ، 22- مصطفی بیات ،23- مهدی سیامی ، 24- رضا محسنی نسب ،25 - بهمن احمدي امويي ، 26- علي روزبهاني ،27- سيامك طاهري ، 28- وحيد مير جليلي ،29- امين قلعه‌اي ، 30- ليلي فرهادپور ، 31- زهرا حيات غيبي ، 32- محمد موسوی ،33- مجتبی نادرمنش ،34 - فریده برهانی از جمله بازداشت شده گان میباشند.
خانم نوشین احمدی خراسانی که در خبرها از وی به عنوان یکی از بازداشت شدگان نام برده شده است نیز خبر بازداشت خود را تکذیب کرده است.
گزارشهای رسیده از زندان اوین حاکی است کلیه بازداشت شدگان تجمع دیروز در میدان هفت تیر شب گذشته به این زندان منتقل شده اند. بر اساس این خبر،بازداشت شدگان توسط مینی بوس و اتوبوسهای نیروی انتظامی در ساعات پایانی شب گذشته به زندان اوین منتقل شده و هم اکنون کلیه بندهای اطلاعات در این زندان مملو از افراد بازداشت شده در جریان تجمع دیروز میباشد. در حال حاضر تمامی بازداشت شدگان در بند 209 و 240 زندان اوین به سر میبرند.
به گفته ی خانواده ی یکی از افراد دستگیرشده که شب گذشته برای پیگیری وضعیت فرزندش به بازداشتگاه اطلاعات واقع در میدان سپاه مراجعه کرده بود، لیست اسامی بازداشت شدگان بیش از 200 نفر بوده است.
این درحالی است که تاکنون هیچ یک از افرادبازداشت شده آزاد نشده اند و از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست.
همچنین زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر با انتشار بیانیه ای ضمن ابراز انزجارخود از برخوردهای صورت گرفته توسط نیروهای انتظامی با تجمع مسالمت آمیز زنان در میدان هفت تیر،اعلام کردند به نشان همبستگی با خواسته های زنان و محکوم نمودن عملکرد نیروهای امنیتی در مواجه با مطالبات بر حق آنان به مدت 3 روز دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

تجمع زنان آزادی خواه

درست هفتاد سال پيش از شكل گيري جمهوري اسلامي يعني از 1285زمان تدوين قوانين در انقلاب مشروطيت، زنان عدالت‎جوي ايراني، براي كسب حقوق برابر، تلاش رنج‎خيز و مسالمت‎جويانه خود را آغاز كرده‎اند. مادربزرگ‎هاي ما در آن هنگام شايد تصور نمي‎كردند كه با كوشش حق‎طلبانه خود بذر تلاشي را در خاك ايران مي‎نشانند كه صد سال بعد نيز هم‎چنان بارور خواهد ماند. كوشندگان پيشكسوت جنبش زنان اما به يقين نمي‎توانستند حتا تصور بكنند كه يك قرن بعد حكومتي در ايران بر سركار بيايد كه با تلاش‎هاي مسالمت‎جويانه‎ فرزندان‎شان اين‎گونه خشن برخورد كند. لابد آنان اگر امروز مي‎بودند از اين همه بي‎تدبيري و عدم مديريت كساني كه قرار است حافظ نظم شهر باشند، متعجب مي‎شدند و همراه با ما تاسف مي‎خوردند از اين همه ناكارآمدي در برخورد به تجمعي مسالمت‎آميز كه فقط براي طرح خواسته‎هايي كاملا ابتدايي و كوچك‎ برگزار شد. متعجب از اين همه خشونت فجيعي كه به دختران جوان اين مرز و بوم كه در قرن بيست و يكم خواستار حق برابر طلاق، لغو تعدد زوجات، ارتقاء سن كيفري دختران و اين قبيل درخواست‎هاي اوليه هستند.متعجب‎ام كه چرا برخي از افسران نيروي انتظامي، ما را كه در پارك نشسته بوديم و فقط سرود مي‎خوانديم با كتك به ”وسط ميدان“ كشاندند، به‎راستي چرا، مگر مي‎خواستند نظم شهر را به‎هم بريزند؟ ما زنان كه در بيانيه‎هاي‎مان بارها اعلام كرديم كه نمي‎خواهيم نظم ترافيك ميدان هفت تير مختل شود، اما گويا مخالفان جنبش زنان مصمم بودند ترافيك ايجاد كنند و نظم شهر را به‎هم بريزند، عجبا از اين همه تدبير و عقلانيت! اما نكته اميدبخش در اين ميان، وجود اين همه ظرفيت، مدنيت، صبوري و متانت در جنبش زنان است كه به رغم برخوردهايي چنين قهرآميز و بي‎سابقه، در ميدان هفت تير حتا يك شيشه هم نشكست، سنگي پرتاب نشد. اتومبيلي واژگون نشد. آري اين تحمل بالاي زنان و دختران جوان اين مرز وبوم نشان از ايمان به حقانيت را‎ه‎‎مان است.ما زنان خواسته‎هايي كه داريم بر حق است و قلب‎‎مان گواهي مي‎دهد كه دير يا زود به حق‎مان مي‎رسيم. سردي دستبند‎هايي كه به دستان پاك و زحتمكش”ژيلا بني‎يعقوب“ زده شد، كشيده شدن دلخراش ”دلارام علي“ روي آسفالت خيابان، بازداشت غيرقانوني علي‎اكبر موسوي خوئيني‎ها، بهاره هدايت، عاطفه يوسفي، اعظم الهامي، بهمن احمدي امويي و ده‎ها نفر ديگر و خشونت‎هايي كه همگان شاهد بودند درحالي صورت گرفت كه زنان با تجمع خود بذر صلح و نفي خشونت بر فضاي شهر مي‎فشاندند. اما بدانيد كه اين رسم زندگي منصفانه و صلح‎آميز در يك جامعه انساني نيست. ما مي‎خواهيم بدانيم با چه توجيهي و به چه دليل با چنين تجمع آرامي، اين‎گونه فجيع و ناعادلانه برخورد شده است؟ واقعا چرا؟ چه بكنيم تا مورد ضرب و شتم قرار نگيريم؟مي‎پرسم كه اي دولت ـ مردان، ما چه بكنيم كه براي بيان مشكلات و دردهاي‎مان، اين‎گونه مورد ضرب و شتم قرار نگيريم؟ ميگوييد چون تجمع در پارك ميدان هفت تير مجوز نداشته پس ما را كتك ميزنيد وبازداشت مي‎كنيد! عجبا مگر ما وقتي روز 8 مارس (روز جهاني زن) سال 82 با مجوز وزارت كشور مي‎خواستيم در ”پارك لاله“ تجمعي آرام برگزار كنيم، گذاشتيد؟ نگذاشتيد و مجوز وزارت كشور را در آخرين لحظه لغو كرديد و سرآخر هم برخي از شركت‎كنندگان (كه فكر مي‎كردند به يك تجمع قانوني آمده‎اند) كتك زديد و تعدادي را هم دستگير كرديد.اگر مي‎گوييد چون ايرانيان خارج از كشور از اين تجمع حمايت كرده‎اند و تجمع صلح‎آميزمان اين‎طور مورد حمايت وسيع قرار گرفته، پس ضرب و شتم و بازداشت ياران جنبش زنان را توجيه مي‎كند، مي‎پرسم تجمع مسالمت‎آميز روز جهاني زن (17 اسفند سال 84 در پارك دانشجو) كه اين‎طور گسترده اعلام نشده بود و سازمان‎هاي حقوق بشر و نهاد‎هاي مختلف زنان هم حمايت نكرده بودند، با اين حال مگر باز هم به تجمع صلح‎آميز ما (كه فقط روي زمين نشسته بوديم و سرود مي‎خوانديم) حمله‎ نشد و به‎طرز حيرت‎آوري مورد ضرب و شتم قرار نگرفتيم؟ به‎طوري كه تقريبا همگي‎مان با بدن‎هاي كبود شده به خانه‎هاي‎مان بازگشتيم، حتا بانوي شعر و غزل ايران نيز از اين كتك‎ها بي‎نصيب نماند. بعد هم كه از اين ظلم و ناروايي به دادگاه شكايت برديم آيا به جايي رسيد؟براي تجمع‎هاي مسالمت‎آميزمان اگر مجوز داشته باشيم كتك مي‎خوريم، اگر مجوز نداشته باشيم كتك مي‎خوريم، اگر خبر تجمع را در سايت‎ها و روزنامه‎ها اعلام كنيم كتك مي‎خوريم، اگر اعلام نكنيم كتك مي‎خوريم، اگر شعارهايي صنفي و حقوقي بدهيم كتك مي‎خوريم اگر شعار ندهيم و فقط سرود جنبش زنان را بخوانيم باز هم كتك مي‎خوريم، شما را به خدا به ما بگوييد چه بكنيم تا كتك نخوريم و بازداشت نشويم؟ چگونه رفتار كنيم كه دختران جوان‎مان روي آسفالت كشيده نشوند و با كمر زخم شده به زندان نروند؟ چكار كنيم كه روزنامه‎نگاران‎مان را همراه شوهران‎شان دستبند نزنيد و بازداشت نشوند، چكار بكنيم كه دوستان عدالت‎جوي ما در دفتر تحكيم و ادوار تحكيم (كه فقط فراخوان فعالان جنبش زنان را لبيك گفته بودند) به زندان نيفتند؟ به‎هرحال ما فكر مي‎كنيم جمع شدن آرام و مسالمت‎آميز (بدون اسلحه) طبق قانون اساسي فعلي، عملي كاملا قانوني و حق ماست. ما هم كه قرار بود فقط سرود بخوانيم و حتا از دادن شعارهاي حقوقي هم پرهيز كنيم و اين‎كار را هم كرديم. قرار بود آرام در پارك ميدان هفت تير حاضر شويم با پلاكاردهايي كه رويش خواسته‎هاي‎مان را نوشته بوديم، اين‎كار را هم كرديم، اما چه كنيم كه شما هر دفعه بهانه‎اي‎ مي‎گيريد. تجمع زنان و نيروهاي بيگانهاين‎كه روشنفكران مرد و زن از سراسر جهان از اين تجمع حمايت كرده‎اند، خيلي طبيعي است چون هر انسان عدالت‎طلبي كه بشنود گروهي از زنان در يك نقطه دنيا مي‎خواهند حق برابر طلاق داشته باشند و چند همسري لغو شود و اين قبيل خواسته‎هايي كه هر بني‎بشري (اگر منافع خاصي نداشته باشد) با آن موافق است مسلما حمايت مي‎كند. بنابراين قضيه را پيچيده نكنيد، اين خواسته‎هايي است كه صد سال است ما و مادران مان داريم برايش تلاش مي‎كنيم، چه دلارهاي آمريكايي و دولت آقاي بوش سركار باشد و چه نباشد. چه دولت جمهوري اسلامي بر سر كار باشد و چه نباشد ما زنان هم‎چنان به دنبال حقوق حقه خود خواهيم بود.به دنبال كشف ”شبكه‎هاي“ عجيب و غريب هم نباشيد، اين شبكه‎ي ”مخفي“ و عجيب و غريبي كه دنبال‎اش هستيد خيلي ساده همين شبكه‎ي اينترنتي است كه خود شما هم براي كارهاي‎تان از آن سود مي‎بريد. البته شما از اينترنت كمتر استفاده مي‎كنيد و ما بيشتر، چون شما صدا و سيما و صدها روزنامه و بلندگو داريد ولي ما زنان نداريم. به‎هرحال اين اتهام كه تجمع اعتراضي زنان به بيگانگان وصل است كذب محض و شرم‎آور است يعني توهين به جنبشي اصيل، بومي و صدساله است. يعني حقير و بي‎مقدار نشان دادن جنبش خودجوش و ريشه دار اين مملكت است كه استقلال اش را به دفعات ثابت كرده است حداقل در همين بيست سال اخير، جنبش زنان فارغ از جريانات سياسي روي پاي خودش ايستاده و به دنبال حقوق اوليه و انساني زنان است، چرا نمي‎خواهيم اين حقيقت را بپذيريم؟ براي همين هم مي‎خواهم آقايان مسئولان مملكتي را مورد خطاب قرار دهم و بگويم، شما كه در آينده‎اي نه چندان دور مجبور خواهيد بود اين قوانين را تغيير دهيد (چون راه ديگري وجود ندارد) پس چرا با اين همه درد و تلخي و خشونت مي‎خواهيد اين كار صورت بگيرد. خودتان بهتر از همه مي‎دانيد كه خواسته‎هاي زنان بر حق است.خودتان خوب ميدانيد كه در جامعه‎ي پيشرفته امروز قوانين موجود نه تنها ديگر كاركردي ندارد، بلكه مثل يك ديوار زمخت و عبوس مانع پيشرفت جامعه ي ماست.فقط با اين برخوردها، مسئله راپيچيده‎تر مي‎كنيد و بذر كينه‎ را پخش مي‎كنيد، كينه‎اي كه هم به ضرر خودتان (دولت) و هم به ضرر جامعه‎ي مدني تمام خواهد شد. به جاي آن‎كه دختران‎مان روي زمين كشيده شوند و صورت‎مان با اسپري گازهاي سوزناك پر شود و ده‎ها نفر از جمله دانشجوياني را كه به خاطر دفاع از حقوق زنان در گرماي روز 22 خرداد به ميدان هفت تير آمدند و با صداقت تمام از منافع تاريخي خواهران‎شان پشتيباني كردند، دستگير شوند، بهتر است قوانين‎ را تغيير دهيد. كافي است كه از همسران‎تان، از دخترهاي‎تان و از خواهرزن‎تان سوال كنيد تا بلافاصله متوجه شويد كه خواسته‎ي زن ايراني، حقانيت دارد.ترديد نكنيد كه ما زنان اين قوانين ناعادلانه را بالاخره تغيير خواهيم داد چون روز 22 خرداد امسال، مردان جديد امروز ايران نيز با حضور پرشمارشان، نشان دادند كه آن‎ها هم اين قوانين را نمي‎خواهند. همه‎ي كساني را كه بازداشت كرده‎ايد، آزاد كنيد و به جاي احضار و بازجويي و به خانه‎ي اين و آن رفتن (افزون بر شايعات ترس‎آور و ايجاد فضاي دلهره و ارسال اس. ام. اس هاي تهديد‎كننده قبل از برگزاري تجمع) حداقل ميان تصميم‎سازان‎تان جلسه‎اي بگذاريد، لااقل قطعنامه‎اي را كه نگذاشتيد در تجمع بخوانيم جلوي‎تان بگذاريد و با آرامش و طمانينه ببينيد زنان هم‎وطن‎تان واقعا چه مي‎خواهند؟ تا وقتي قوانين موجود، ما زنان را به عنوان انسان و شهروند برابر اين جامعه نپذيرد، ما نه خانه‎اي داريم و نه شهري. اين قوانين را تغيير دهيد تا احساس كنيم خانه‎اي داريم تا شما بتوانيد سراغ‎‏اش بياييد.

استادیوم صدو بیست هزار پسری

بدون شرح

آزادي زن

خانه ای که با ظلم آباد شود عاقبت ویران گردد

زن ایرونی

مقام زن در ایران باستان

مقام زن در ایران باستان :

زرتشت در گاتاها 18 بار از اسفندارمذ یاد می کند. از مجموع این اشاره ها چنین برمی آیدکه آرایش بهشت نکاستنی با اسفندارمذ است ،که یکی از هفت فرشته آیین زرتشت است.اسفندارمذ سرگردانانی را که هنوز درست را از نادرست باز نمی شناسند یاری میدهد.حتی زرتشت از او میخواهد که در روز رستاخیز او و پیروانش را یاری کند تا آمرزیده شوند.زرتشت همچنین از این فرشته می خواهد که به او توش و توان و نهاد راستین دهد.
اسپندارمذ گشایش بخش هستی است و در مقام فرشته موکل زمین به کشتزاران رامش می دهد.زرتشت از او می خواهد که تنها فرمانروایان خوب به فرمانروایی برسند و مردم زندگی پاکی داشته باشند.
با توجه به نقشی که ایزد بانوهای مادر و مؤنث در ایران باستان دارند ، احترام زرتشت به زن بسیار موجه است.تاکنون هیچ سندی به دست نیامده است که در آن کرامت زن در آیین زرتشت زیرسؤال رفته باشد و یا سخن از برتری مرد به زن رفته باشد.البته زرتشتی گری مقوله ای دیگر است.اگر در قلمرو زندگی مادی پهلوانان نامدار را مردان تشکیل می دهند ، قهرمانان زندگی معنوی بیشتر ایزدبانوهای ارجمندی هستند که ستایش آنها و توانایی هاشان زیباترین اوراق غنایی ادب مزدیسنا را به خود اختصاص داده اند.
در آبان یشت (اوستای متاخر) آناهیتا (=نیالوده و پاک) زنی است زورمند و درخشان ، سوار بر گردونه،لگام بر دست، روان در جستجوی نام آوری. با چهار اسب سفید و بزرگ و یکرنگ و یک نزاد...اسب های گردونه آناهیتا را اهورمزدا از باد و باران و تگرگ و ژاله ساخته است.آناهیتا مطیع کیش اهورایی است و سزاوار است که در جهان مادی ستایش و نیایش شود،که جان افزاست و فزاینده گله و رمه و ثروت و گیتی و کشور.او نطفه همه مردها را پاک می کند و مشیمه زنها را برای زایش بهتر پاک می کند، برای زایش آسان.به زنان باردار شیر میبخشد.برای او بر روی تخت بستری زیبا و خوشبو با بالش های گسترده مهیاست.اهورامزدا آناهیتا را از نیروی خویش آفریده است تا خانه و روستا و کشور را بپروراند.بارزوان سپید آناهیتا به ستبری شانه اسب هاست.او باشکوه و آراسته و نیرومند است. دختر جوان بسیار برومند و خوش اندامی است.کمربند به میان بسته ،راست بالا ، آزاده نژاد و شریف است،که جبه ای گران بها و پرچین زرین در بر دارد.گوشواره ای دارد چهارگوش و زرین و طوقی زیبا بر گردنش و اندامش بالایی دلچسب دارد.
آناهیتا به فرمان اهورامزدا به زمین می آید تا دختران دم بخت و زنان جوان به هنگام آوردن بار از او یاری جویند... در نزذ اهورمزدا ارجمند باشند تا تا فرشته ای از جنس خودشان را مامور آرامش آنها کند.
اوج نگاه زرتشت به زن در رفتار با دخترش پروچیستا به هنگام ازدواج او با جاماسب پیداست.زرتشت از دخترش میخواهد ،پس از یک اندیشه گماری نیکو و ژرف و مراجعه به خرد خویش تصمیم بگیرد...
آنگاه زرتشت در کتابش به دوشیزگان در حال شوی گرفتن می گوید :هر کدام به خرد خود برای رستگاری تصمیم بگیرند...
ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه می نویسد : مردها در جشن زنان به آنها ارمغان می دادند و در بسیاری از شهرهای ایران این روزرا « مرد گیران » گفتندی ، که به مراد خویش مرد گرفتندی...( روزنامه زندگی.شماره 170 ،صفحه 6 )

تنها چیزی که میخوام بگم اینه که درست در زمانی که در ایران هیچ برتریی برای مرد نسبت به زن نبود ، بادیه نشینای عرب دخترای گلشون رو زنده به گور میکردن.پس قدر ایرانی بودنمون رو بدونیم و ....

زن در ایران باستان

اهميت زن در ايران باستان

در ایران باستان همیشه مقام زن و مرد برابر و در کنار هم ذکرشده است، حتی گروهی از ایزدان مانند آناهیتا زن هستندو در میان امشاسپندان ، امرداد و خرداد و سپندارمذ ، که صفات اهورامزدا است زن میباشند.
وآنچه در اوستا آمده است همه نشانه ای از همسنگی زن و مرد است، در فروردین یشت چنین آورده شده : اینک فروهر همه مردان و زنان پاک را می ستائیم آنان که روان هایشان در خور ستایش و فروهر هایشان شایسته است اینک فروهر همه مردان و زنان پاکدین را می ستائیم.
در زمان شاهنشاهی هخامنشیان ، براساس لوح های گلی تخت جمشید زنان هم دوش مردان در ساختن کاخ های شاهان هخامنشی دست داشتند و دستمزد برابر دریافت می نمودند، پیشه بیشتر زنان در دوره هخامنشیان صیقل دادن نهائی سنگ نگاره ها و همچنین دوخت و دوز و خیاطی بوده است. بنابراین در شاهنشاهی بزرگ هخامنشی با برابری و تساوی خقوق زنان با مردان سر و کار داریم.
باید خاطرنشان کرد که زنان در زمان بارداری و با بدنیا آوردن کودکی برای مدتی از کار معاف میشدند ، اما از حداقل حقوق برای گذران زندگی برخوردار می گشتند و علاوه بر آن اضافه حقوقی بصورت مواد مصرفی ضروری زندگی دریافت می نمودند، همچنین در گل نوشته های تخت جمشید شاهد آن هستیم که در کارگاههای خیاطی ، زنان بعنوان سرپرست و مدیر بودند و گاه مردان زیر دست زنان قرار می گرفتند.

برگ احضار شهناز غلامي از سوي قوه ي قضائيه

شهناز غلامی، جنبش زنان

شهناز غلامی، روزنامه نگار مستقل و از فعالان جنبش ملی آذربایجان و نیز جنبش زنان به دادگاه انقلاب اسلامی تبریز احضار شد
شهناز غلامی از فعالان حوزه زنان و جنبش هویت خواهی در آذربایجان طی ابلاغیه­ای به شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز احضار شد. اتهام وی در برگه احضاریه «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است. شهناز غلامی باید 8:30 صبح روز چهارشنه مورخه 13/06/1387 در دادگاه حاضر شود. وکالت وی را دکتر «محمد علی دادخواه» عضو و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر بر عهده خواهد داشت. گفته می شود که احضار نامبرده با تلاش وی برای پوشش خبری قتل های مشکوک سه تن از فعالین هویت طلب تورک در تبریز در ارتباط است.
گفتنی است، خانم شهناز غلامی از سال 1368 تا سال 1373 به مدت 5 سال به دلیل اهداف آزادی خواهانه و برابری طلبانه­اش در زندان تبریز محبوس بوده و نیز در مرداد سال 1386 به مدت تقریباً یک ماه به دلیل شرکت در مراسم یک خرداد دستگیر و زندانی شده بود. علاوه بر آن، وی همواره به دلیل فعالیت هایش مورد تهدید و تعقیب نیروهای اطلاعاتی و امنیتی قرار دارد.
اخبار تکمیلی در این رابطه در اسرع وقت ارسال خواهد شد.
خبرنگار وبلاگAzarwomen - تبریز